από το http://dosepasa.wordpress.com/
Η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ με το τριετές πρόγραμμα σταθερότητας και τις πολιτικές που προωθεί έχει εγκαταλείψει τις προεκλογικές δεσμεύσεις της έναντι των λαϊκών κοινωνικών στρωμάτων. Ουσιαστικά, όχι μόνο εφαρμόζει το σκληρό προεκλογικό πρόγραμμα της Ν.Δ. αλλά και το υπερβαίνει.
Με τη συνδρομή της Ε.Ε., των διεθνών χρηματοπιστωτικών-κερδοσκοπικών οργανισμών και των μεγάλων κρατικών και ιδιωτικών μέσων ενημέρωσης η κυβέρνηση διαμορφώνει ασφυκτικό κλίμα πειθάρχησης των εργαζομένων και της κοινωνίας. Με την τρομολατρία των δημοσιονομικών ελλειμμάτων επιχειρεί να αφαιρέσει θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα και να προωθήσει νέα ριζική αναδιανομή εισοδημάτων και δικαιωμάτων σε βάρος των εργαζομένων, με στόχο να μειώσει τα εισοδήματά τους κατά 20-25% την επόμενη τριετία. Οδηγεί σε διάλυση την κοινωνική
ασφάλιση, σε λεηλασία των εισοδημάτων των λαϊκών στρωμάτων, σε «κατάψυξη» της ζήτησης προϊόντων και, κατά συνέπεια, σε βάθεμα της ύφεσης και σε διεύρυνση της φτώχειας και της ανεργίας. Αν επιβληθεί, όμως, η υπερεπιθετική γραμμή αντιμετώπισης της κρίσης που ακολουθούν η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, αποτέλεσμα δεν θα είναι μόνο ο «ακρωτηριασμός» των μισθών και των συντάξεων, αλλά και μία γενικευμένη αντιδραστική στροφή με τη μετατροπή της εργατικής τάξης σε εξατομικευμένη, πληβειακή «μάζα», ριγμένη σε
έναν διαρκή εμφύλιο πόλεμο όλων εναντίον όλων, κάτω από τη Σιδερένια Φτέρνα ενός νεοαπολυταρχικού κράτους. Μια ζοφερή προοπτική κρίσης του πολιτισμού. Από την άλλη, η απότομη επιδείνωση των συνθηκών ζωής της εργατικής τάξης και των μικροαστικών στρωμάτων, η οποία μόλις τώρα αρχίζει πραγματικά στην Ελλάδα, δημιουργεί προϋποθέσεις κοινωνικής έκρηξης.
Γι αυτό και οι κυρίαρχες τάξεις της Ευρώπης και του κόσμου όλου παρακολουθούν με έκδηλο ενδιαφέρον τις αντιδράσεις των εργαζόμενων τάξεων της χώρας μας, αναγνωρίζοντας το τεράστιο εκρηκτικό δυναμικό της κρίσης. Άλλωστε, και η εντυπωσιακή ενότητα ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ.-ΛΑΟΣ στη γραμμή της «υπευθυνότητας» επιβλήθηκε στο υπηρετικό, πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου ως προληπτικό πλήγμα εναντίον των εμβρυακών, ακόμη, τάσεων αντίστασης στη βάση των εργαζομένων.
Η σύγχρονη ευρω-θηλιά του Συμφώνου Σταθερότητας, το «Πρόγραμμα Σταθερότητας» της κυβέρνησης και η τριπλή κατοχή της χώρας (από Ευρωπαϊκή Ένωση-Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα-Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) στόχο έχουν την εξασφάλιση της κερδοφορίας του ελληνικού και του διεθνούς κεφαλαίου μέσα από :
∙ τη συνέχιση της κερδοσκοπίας από ελληνικές και ξένες τράπεζες με τα ληστρικά επιτόκια δανεισμού του ελληνικού δημοσίου και τη συνεχή αφαίμαξη δημόσιων χρημάτων για την ατέλειωτη αποπληρωμή τοκοχρεολυσίων μόνον.
∙ την επιβολή ατέλειωτης λιτότητας, άθλιων εργασιακών σχέσεων και διεύρυνση της φτώχειας για τη συντριπτική πλειονότητα των εργαζομένων.
Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ιδιαίτερα αυτή την περίοδο πρέπει να διαθέσει όλες τις δυνάμεις της, για να ανατρέψει το κλίμα φόβου και μοιρολατρίας που επιφέρουν στους εργαζόμενους οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης, «η πλύση εγκεφάλου που υφίστανται απ’ την κυβέρνηση και τα Μ.Μ.Ε.».
Οι τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζόμενων του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα (ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ) δεν αποτελούν ασπίδα συνδικαλιστικής και κοινωνικής προστασίας για τον κόσμο της εργασίας. Η χρόνια συναινετική στάση τους και η ανυπαρξία ουσιαστικής αντίστασης στη συντονισμένη επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι όλων των κατηγοριών σε όλο το εύρος των εργασιακών, ασφαλιστικών και κοινωνικών τους δικαιωμάτων δείχνει με τον πιο τραγικό τρόπο τα μεγάλα αδιέξοδα της χρόνιας τακτικής του κρατικά ελεγχόμενου
συνδικαλισμού των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ.
Με δεδομένη την προηγούμενη κατάσταση, είναι επιτακτική ανάγκη η επίτευξη κοινού «βηματισμού» όλων των εργαζομένων, προκειμένου να απαντήσουμε με νικηφόρους αγώνες στην τρομοκρατία που ασκείται από τους εργοδότες, την κυβέρνηση, την Ε.Ε. και τα Μ.Μ.Ε. είναι αναγκαία μια πρόταση για πλατιά αγωνιστική συσπείρωση αντίστασης και ανατροπής για την κοινή δράση της Αριστεράς μέσα στο μαζικό κίνημα.
Μια τέτοια πρόταση πρέπει ν’ απευθύνεται πρωτίστως στο εργατικό, λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα. Σε όλους τους αγωνιζόμενους συλλόγους και φορείς, σε κάθε μορφή συλλογικής δράσης. Σε όλη την Αριστερά, πρώτα και κύρια τη βάση της, τους ίδιους τους αγωνιστές, στο ΣΥΡΙΖΑ, στο ΚΚΕ, στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά. Στους εργαζόμενους που μπορεί να ψήφισαν το ΠΑΣΟΚ ή να συνεχίζουν ακόμα να το ακολουθούν διαφωνώντας όμως και παλεύοντας ενάντια στην πολιτική του. Στα συνδικάτα των ΓΣΕΕ -ΑΔΕΔΥ, πρώτα από όλα στα
πρωτοβάθμια σωματεία που διαφωνούν με τη συνεργασία της γραφειοκρατίας τους με την κυβέρνηση. Στα συνδικάτα του ΠΑΜΕ και στις εργατικές παρατάξεις και σχήματα της Αριστεράς.
Βασικά στοιχεία μιας τέτοιας πρότασης είναι:
α) Η μαζική αντίσταση και πάλη για την ανατροπή του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης με αιτήματα που να στηρίζονται στις εργατικές και λαϊκές ανάγκες.
β) Η κλιμάκωση των κινητοποιήσεων και των αγώνων, που στηρίζονται στην δύναμη του ίδιου του κόσμου από τα κάτω, κόντρα με τους δισταγμούς και τους συμβιβασμούς της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (Υπάρχουν, άλλωστε, ήδη παραδείγματα χώρων που οργανώνουν μαζικές Γενικές Συνελεύσεις, βγάζουν απεργιακές επιτροπές για να φροντίσουν την ενημέρωση του κόσμου και την περιφρούρηση της απεργίας τους και επιβάλουν στις συνδικαλιστικές ηγεσίες που σέρνουν τα πόδια τους να προσαρμοστούν στα αιτήματα και τις μορφές πάλης που απαιτεί
η βάση).
1. .γ) Ο αγώνας ενάντια στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και των συμμάχων του, ΝΔ και ΛΑΟΣ, ενάντια στην «εθνική συναίνεση», για την ήττα και ανατροπή της αντεργατικής και αντιλαϊκής πολιτικής τους. Μάζεμα υπογραφών για διενέργεια δημοψηφίσματος στην Ελλάδα όπως στην Ισλανδία . κυβέρνηση δεν έχει την παραμικρή νομιμοποίηση να εφαρμόζει αυτά τα μέτρα, διότι βγήκε υποσχόμενη ακριβώς τ’ αντίθετα. Το ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ πρέπει να βροντοφωνάξει άμεσα για δημοψήφισμα και να καλέσει όλους όσους ψήφισαν Πασοκ, αναμένοντας κευνσιανό
πρόγραμμα, να υπογράψουν για δημοψήφισμα όπου θα καταψηφίσουν το Πρόγραμμα και το Σύμφωνο σταθερότητας.

δ) Η ανυπακοή και απειθαρχία στην ΟΝΕ και στις συνθήκες του Μααστριχτ και της Λισαβώνας Στην ιδεολογική τρομοκρατία των αστών και της κυβέρνησης ότι εάν δεν συμμορφωθούμε ‘προς τας υποδείξεις’ θα βρεθούμε εκτός ΟΝΕ και θα καταστραφούμε, εμείς απαντάμε ότι πραγματική καταστροφή για τους εργαζόμενους, τη νεολαία, την αγροτιά θα είναι η συμόρφωση μας με τις επιταγές της ΕΕ. Γι’ αυτό και δεν φοβόμαστε να πούμε ότι τώρα είναι η ώρα της ανυπακοής στην ΟΝΕ και την ΕΕ, της ρήξης. Στάση πληρωμών στο τοκογλυφικό χρέος και όχι στους
μισθούς και τις συντάξεις. Να φορολογηθούν οι πλούσιοι και όχι οι εργαζόμενοι .Να κοπούν οι εξοπλισμοί και όχι τα επιδόματα. Εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος Αυξήσεις στους μισθούς, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Δημόσιο ενιαίο ασφαλιστικό σύστημα.
ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ Σ.Σ..

Advertisements