Ζούμε ιστορικές στιγμές, μπαίνουμε σε κρίσιμη καμπή. Φαίνεται ότι θα υπάρξει άμμεσα η ανάγκη ενός ΜΕΤΩΠΟΥ που να δουλεύει υπέρ του κόσμου της Εργασίας.

Γενικά διαφαίνονται 3 εναλλακτικές :

1. Η πρώτη είναι η λιτότητα που θα συνοδεύεται από περαιτέρω φιλελευθεροποίηση

2. Η δεύτερη είναι η ριζική μεταρρύθμιση της ευρωζώνης. Με δημοσιονομική ελευθερία για τα κράτη μέλη, σημαντικά διευρυμένο ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, δημοσιονομική μεταβίβαση πόρων από τους πλούσιους στους φτωχούς, προστασία της απασχόλησης, στήριξη των μισθών και διευρωπαϊκές βιομηχανικές επενδύσεις. μπορεί να ονομαστεί το “καλό ευρώ”. όμως από τα πολιτικά προβλήματα που καταφανώς θα αντιμετωπίσει, αυτή η στρατηγική πιθανώς να απειλήσει τον διεθνή ρόλο του ευρώ οδηγώντας σε πτώση της αξίας του, δηλ η μέθοδος είναι «εντός του ευρώ και θα κάνουμε εξαγωγή της κρίσης μας δείχνοντας στην ΕΕ ότι είναι δική της κρίση. με το επιχείρημα της απειλής ότι θα τους συμπαρασύρουμε»

3. Η τρίτη είναι η ριζοσπαστική έξοδος από την ευρωζώνη. Θα ακολουθήσει υποτίμηση, παύση πληρωμών και αναδιάρθρωση του χρέους. Οι τράπεζες θα πρέπει να εθνικοποιηθούν και να επεκταθεί ο δημόσιος έλεγχος σε επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, μεταφορών, ενέργειας και τηλεπικοινωνιών. Θα πρέπει να υπάρξει βιομηχανική πολιτική, καθώς και στρατηγικές αύξησης της παραγωγικότητας. Οι υποδομές και οι επενδύσεις περιβαλλοντικής ευαισθησίας θα μπορούσαν να στηρίξουν ανάπτυξη με κοινωνική ισότητα. Αυτή η επιλογή απαιτεί σημαντική μετατόπιση πολιτικής και κοινωνικής ισχύος υπέρ της εργασίας. Για να αποφευχθεί η ροπή προς την εθνική οικονομική αυτάρκεια, οι περιφερειακές χώρες θα πρέπει να διατηρήσουν προσβάσεις στο διεθνές εμπόριο, την τεχνολογία και τις επενδύσεις

Είναι απαραίτητη προϋπόθεση να κινητοποιηθούν ευρύτερες κοινωνικές δυνάμεις, που θα μπορούν να λάβουν μέτρα και να γείρουν την πλάστιγγα υπέρ της Εργασίας.

Οι πολιτικές και κοινωνικές συμαχίες που θα μπορούσαν να κάνουν πράξη μια τέτοια αλλαγή δεν υφίστανται σήμερα στην Ευρώπη , ή είναι «εν δυνάμει».
Για να λάβουν υπόσταση, θα πρέπει να υπάρξει δημοκρατική οργάνωση στην οικονομία και την κοινωνία

Επίσης αυτή η ριζοσπαστική λύση σε μια περιφερειακή χώρα σαν την Ελλάδα θα προσφέρει διέξοδο και στον εργαζόμενο από κεντρική χώρα της ευρωζώνης όπως η Γερμανία , ο εργαζόμενος αυτός θα γίνει φυσικός σύμμαχος στον εργαζόμενο της περιφέρειας από μια χώρα που επιχειρεί ριζοσπαστικό κοινωνικό μετασχηματισμό

Σε ό,τι αφορά την Αριστερά υπάρχει ένα κομμάτι της που υποστηρίζει τη
μέθοδο εντός ευρωζώνης και ΟΝΕ. Με αναδιαπραγμάτευση του χρέους. Εντάξει είναι μια θέση αλλά δεν πρέπει να γίνεται δογματικά, γιατί δογματική τείνει να γίνει η «ευρωπαϊστική Αριστερά» με εμμονές σε μια κοινωνική ευρώπη που δεν υπάρχει εντός ΟΝΕ.

Επίσης υπάρχει και ένα κομάτι της που προτείνει τη 2η Ριζοσπαστική λύση.
Θα πρέπει να αναπτυχθούν όλες οι απόψεις με θάρος χωρίς να μας φοβίζει η ¨΄εξωθεν καλή μαρτυρία ότι δεν τα βρίσκουμε». Δεν πρέπει να μπει στη λογική «Φέρτε τον Α ή τον Β να τα πεί μαλακά για να αρέσουμε στα ΜΜΕ. Ο κόσμος αρχίζει και τα σιχαίνεται και θα αρχίσει αυθόρμητα να συχαίνεται την παραπληροφόρηση και τρομολαγνεία τους.

Στο χέρι μας είναι να μετατραπεί η οργή όχι σε Εθνικιστικό Απομονωτισμό αλλά σε πρωτοβουλία τοπικά μεν, αλλά με αλυσιδωτές επιπτώσεις στην Ευρώπη.
Επομένως θέλει να φτιάξουμε το δικό μας γήπεδο, όχι αυτό των ΜΜΕ αλλά αυτό της γειτονιάς και των Συνελεύσεων.
Για αυτό χρειάζονται και οι Λαϊκές Συνελεύσεις.
Χωρίς εισηγητές ή με εισηγητές. Αρκεί να έχουν υπόψη τους ότι :

Για να πείσουμε τον κόσμο να πλαισιώσει ένα Μέτωπο (δηλ. στο ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΩΣΕΙ) πρέπει να του πούμε ότι είτε η λύση εντος ΟΝΕ είτε η λύση εκτός ΟΝΕ δουλεύουν καλά, μόνο αν υπάρχει συσχετισμός με Ισχυρό Μπλοκ από τον Κόσμο της Εργασίας, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης, που να πιέζει για αντίστοιχες κατευθύνσεις.

Άλλες σημαντικές παράμετροι είναι οι πτυχές της Αλληλέγγυας και Κοινωνικής Οικονομίας με απευθείας Εναλλακτικό Δίκτυο Διακίνησης Προϊόντων και Υπηρεσιών και το ψάξιμο, η αναζήτηση για Αυτοθέσμιση, δηλαδή για αμμεσοδημοκρατικές Διαδικασίες που φέρνουν τον απλό άνθρωπο στο επίκεντρο των αποφάσεων. Αυτά αλλάζουν συνειδήσεις και επαναφέρουν στη δράση τον περιθωριοποιημένο άνθρωπο.

Όλα αυτά μπορούν να δουλεύουν παράλληλα και συμπληρωματικά, βομβαρδίζοντας με αντιλόγους την κοινωνία που πλήττεται από την προπαγάνδα και παραπληροφόρηση.

Είτε με μια Λύση υπέρ της Εργασίας (αν δεν θέλουν οι «δεξιοί» ψηφοφόροι να ανησυχήσουν από την λέξη «αριστερή» ) εντός ΕΕ είτε εκτός, να μην εξαντλείται ο Αριστερός χώρος σε μια ομφαλοσκόπηση για το ποια εξαρχής είναι η σωστή , να αναπτυχθούν στις ανοιχτές κουβέντες, στις Συνελεύσεις και οι 2, με στόχο ΕΝΑ, ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.

Στο διαδίκτυο βρίθουν προτάσεις απρόσμενες, όμως πρέπει να συλλογικοποιηθούν ώστε να αποκτήσουν δύναμη στον κόσμο και όχι δύναμη επίπλαστη διαδικτυακή, που 10 πλασιάζει τη δύναμη ενός που μπαίνει σε 10 site

Προσοχή, υπάρχει και το φαινομενικά παράδοξο σενάριο Νέο-φιλελεύθερες δυναμεις να προτεινουν έξοδο από την Ευρωζώνη αλλά σε συντηρητική κατεύθυνση , σε πλάνο λιτότητας προς όφελος των τοπικών οικονομικών ελίτ. Διατυπώθηκαν σε σχέση με τη Ελλάδα από οικονομολόγους αγγλοσαξωνικής προέλευσης, σαν συμπλήρωμα του ΔΝΤ, δίνοντας ένα βοήθημα στο πείραμα ΔΝΤ , μέσω πτώσης συναλλαγματικής ισοτιμίας, δηλ με μια υποτίμηση ενός τοπικού νομίσματος σαν τη δραχμή, που θα επαναφερόταν

Επίσης, προσοχή άρνηση πληρωμών δεν πρέπει να ταυτίζεται με πτώχευση και διαπραγμάτευση με τους τοκογλύφους σε Νέο-Φιλελεύθερο πλαίσιο και πεδίο ανοικτό σε ΔΝΤ, όπως υπονοεί ο Ανδριανόπουλος.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η άρνηση πληρωμής του χρέους και όχι σε κατεύθυνση ΔΝΤ, όπως παραπάνω, προωθείται και από οικονομολόγους που δεν είναι αριστεροί και προτείνουν ελεγχόμενη στάση πληρωμών (με την παραμονή της Ελλάδας εντός του χώρου του Ευρώ).

Αυτή η ανάγκη μιας Μετωπικής Δράσης σιγοψήνεται εντός ενός προοδευτικού κομματιού από τη βάση αλλά και από ποιλιτικούς και οικονομικούς επιστήμονες από το χώρο του ΠΑΣΟΚ (χωρίς πρόσβαση στα ΜΜΕ), αλλά αυτό το κομμάτι δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνο του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ εξ αρχής παραδέχτηκε ότι θα ταν πρόπλασμα για την συγκρότηση ενός ευρύτερου Ριζοσπαστικού Μετώπου. Οι δραματικές εξελίξεις επιταχύνουν σε αυτό πέρα από τις κομματικές αγκυλώσεις, όχι κατ ανάγκη εκλογικά αλλά κοινωνικά.
Το ΚΚΕ δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στις εξελίξεις με τον αναχωρητισμό του που του αφαιρεί πόντους από τη δεδομένη παρουσία και μαχητικότητά του στους εργασιακούς χώρους.
Ο Αντι-Εξουσιαστικός χώρος και οι αποστασιοποιημένοι Ανένταχτοι μπορούν (και αυτοί μαζί με τους προαναφερόμενους χώρους) να παίξουν ενεργό ρόλο μέσα από την αυτό-θέσμιση και τα Εναλλακτικά Δϊκτυα. Το ίδιο και οι πολίτες που έστω και συμπλεγματικά δεν θέλουν να ταυτιστούν με την Αριστερά αλλά δουλεύουν Ενοικιαζόμενοι, ντελιβεράδες, σε Συνεργεία Καθαρισμού, στις ΦΑΓΕ, στις ELLITE, στου Λαναρά, στις Εταιρείες Κινητής Τηλεφωνίας, στα STAGE, νοιώθουν ότι πλήττονται και ότι πρέπει να γείρει η πλάστιγγα υπέρ των πολλών

Κανένας χώρος δεν έχει αρκετές δυνάμεις να τα καταφέρει μόνος του. Αλλά καθένας κρίνεται από το πόσο θα συνεισφέρει σε αυτήν την κατεύθυνση.
Aριστερό Εξτρέμ

Πηγές

1. ΚΡΙΣΗ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ: ΦΤΩΧΕΙΑ ΤΟΥ ΔΥΝΑΤΟΥ, ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΔΥΝΑΤΟΥ
http://www.researchonmoneyandfinance.org μελέτες RMF, Μάρτης 2010 συντονισμός από καθ. Κώστα Λαπαβίτσα
2. Ο Κ. Βεργόπουλος «105,5 στο ΚΟΚΚΙΝΟ»
3. «Αναδιαπραγμάτευση του Χρέους» άρθρο του Πέτρου Παπακωνσταντίνου στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ 8/4/2010
4. Τι σημαίνει στάση πληρωμών και γιατί είναι αναγκαία – του Δ Καζακη από την εφημ ΠΡΙΝ 12/4/2010
5. Ο ΤΥΦΛΟΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ: Οι «επιλογές» του Διεθνούς νομισματικού ταμείου, της Πτώχευσης ή της Εξόδου από το χώρο του Ευρώ, η «δυτική» υπερχρέωση, ο πληθωρισμός, η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και τα τελικά συμπεράσματα μας Βασίλης Βιλιάρδος
6. http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/2010-04-16-21-29-04-2010041622192/ Ανδρέας Ανδριανόπουλος

Advertisements