Ούτε η Ελλάδα ούτε η Ισπανία δεν πρόκειται να βγουν από την κρίση αν η Ευρώπη δεν μπει ξανά σε ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης.
Αυτή τη δήλωση – πρόβλεψη έκανε στην γαλλική εφημερίδα Le Monde ο αμερικανός οικονομολόγος (βραβείο Νομπέλ 2001), Τζόζεφ Στίγκλιτζ.

Ο κ. Στίγκλιτζ δηλώνει αντίθετος στην γερμανική αντίληψη σύμφωνα με την οποία «οι χώρες που η οικονομία τους πάει άσχημα είναι υπεύθυνες οι ίδιες γι’ αυτό και οφείλουν να τα βγάλουν πέρα μόνες τους».
Για την Ελλάδα λόγου χάρη λέει ο ίδιος «το διαρθρωτικό της έλλειμμα είναι μικρότερο του 4%» Παραδέχεται βεβαίως ότι «η προηγούμενη κυβέρνηση με την βοήθεια της Goldman Sachs, φέρει ένα μέρος της ευθύνης για την κρίση» αλλά, το τονίζει ο ίδιος, «πριν και πάνω απ’ όλα είναι η διεθνής κρίση και η συγκυρία που οδήγησαν σε αυτή την οικονομική κατάσταση την Ελλάδα».
Όσο για την Ισπανία , αυτή «ήταν πλεονασματική πριν από την κρίση και δε μπορεί να κατηγορηθεί ότι εγκατέλειψε τη δημοσιονομική πειθαρχία. Βέβαια, η Ισπανία όφειλε να ήταν πιο προσεκτική και να είχε εμποδίσει τη δημιουργία της φούσκας στα ακίνητα». «Αλλά, σε τελευταία ανάλυση, είναι το ευρώ που επέτρεψε να γίνουν όλα αυτά, προσφέροντας επιτόκια πιο χαμηλά από αυτά που θα έβρισκε η Μαδρίτη αν δεν είχε το ενιαίο νόμισμα».
«Σήμερα, τονίζει ο κ. Στίγκλιτζ, «αυτές οι δύο χώρες δεν θα τα καταφέρουν εάν δεν επανέλθει η ευρωπαϊκή ανάπτυξη. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο πρέπει να υποστηρίξουμε την οικονομία με επενδύσεις και όχι πνίγοντας την με προγράμματα λιτότητας».
Όσο για τη μείωση της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ ο ίδιος θεωρεί ότι είναι «το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε να συμβεί στην Ευρώπη.
Η Γαλλία κι ακόμη περισσότερο η Γερμανία θα επωφεληθούν πιο πολύ από αυτό. Αλλά η Ελλάδα και η Ισπανία, για τις οποίες ο τουρισμός είναι μια σημαντική πηγή εισοδήματος, θα έχουν κι αυτές όφελος». Ως προς τη «βιωσιμότητα του ευρώ» , ο ίδιος πιστεύει ότι αυτό «δεν απειλείται». «Είναι απόλυτα εφικτό να μην παρακμάσει». «Αλλά, αν συνεχίσουν έτσι (οι ευρωπαίοι) τίποτε δε μπορεί ν αποκλεισθεί». «Ακόμη κι αν πιστεύω ότι το πιο πιθανό σενάριο είναι αυτό της στάσης των πληρωμών (χρεοκοπία). Η ανεργία των νέων στην Ελλάδα πλησιάζει στο 30% ,στην Ισπανία ξεπερνά το 44%.
Μπορείτε να φαντασθείτε τι εξεγέρσεις θα γίνουν (σ’ αυτές τις χώρες) αν η ανεργία των νέων αυξηθεί στο 50% η το 60%. Θα έλθει μια στιγμή που η Αθήνα, η Μαδρίτη η Λισαβόνα θα αναρωτηθούν σοβαρά αν πραγματικά τις συμφέρει να συνεχίσουν την εφαρμογή του σχεδίου (πρόγραμμα λιτότητας) που τους έχουν επιβάλει το ΔΝΤ και οι Βρυξέλλες ή εάν θα τους ήταν πιο συμφέρον να αναλάβουν ξανά οι ίδιες τον έλεγχο της νομισματικής πολιτικής τους».
Γιώργος Δαράτος

Advertisements